InCTblog

Het gaat goed met boeken

In 2007 meer boeken verkocht dan ooit

De Nederlanders hebben ook in 2007 weer meer boeken gekocht dan in het jaar daarvoor. Totaal werden vorig jaar ruim 45 miljoen boeken aangeschaft. Dat is een stijging van 4,6%. De lezers gaven daarbij EUR 568 miljoen uit. Een stijging van 7,5%.

Cijfers
Dergelijke cijfers gaan nog verder dan de voorspellingen van PwC in haar jaarlijkse rapport Entertainment & Media Outlook.

De groeiende populariteit van het boek is mede te danken aan de grote dynamiek die de branche toont. Zo werd de boekwinkelketen Selexyz vanwege haar gedurfde vernieuwingen bekroond met de Gouden Visa Retailprijs 2007 en werd Bol.com, de grootste internetboekwinkel, door het publiek uitgeroepen tot de beste webwinkel.

De jaarcijfers werden gisteren bekendgemaakt door de Stichting CPNB op Vers voor de Pers, de bijeenkomst voor professionals in het boekenvak die de start van het voorjaars-boekenseizoen markeert.

Populair
De cijfers geven niet alleen aan dat het boek ongekend populair is, maar ook dat de lezer bereid is meer te betalen voor een boek. Gemiddeld was dit in 2007 12,60 euro, een stijging van 2,8%. De omzetcijfers zijn verzameld door GfK Benelux, in opdracht van de SMB, Stichting Marktonderzoek Boekenvak. Een uitsplitsing naar genre en titel zal naar verwachting medio februari beschikbaar zijn. De cijfers betreffen algemene boeken. Schoolboeken en educatieve uitgaven zijn niet meegeteld.

Prijs
Selexyz ontving op 31 oktober de Gouden Visa Retail Jaarprijs 2007 vanwege de toepassing van de RFID-technologie (chip in boek) en de voortdurende vernieuwing van haar winkels. Over Selexyz Dominicanen in Maastricht, geopend in 2007, was in het juryrapport te lezen dat die ‘behoort tot het beste wat de Nederlandse detailhandel in de afgelopen decennia heeft voortgebracht’. In een wereldwijde top 10 van boekhandels die The Guardian vrijdag publiceerde, stond de boekhandel in de monumentale Dominicaanse kerk in Maastricht (foto) helemaal bovenaan. ‘A bookshop made in heaven,’ aldus de journalist Sean Dodson over ‘mogelijk de mooiste boekhandel aller tijden’.

Twitter

Een heel nieuw fenomeen steekt de kop op: Twitter (de gebruikers zullen natuurlijk al zeggen dat het helemaal niet nieuw is). Twittert u al? Ik niet, en ik ben het ook niet van plan. Wat is Twitter: volgens eigen zeggen: Twitter is a service for friends, family, and co–workers to communicate and stay connected through the exchange of quick, frequent answers to one simple question: What are you doing? Maar waarom zou je dat willen? Ook daar heeft Twitter zelf een antwoord op: Why? Because even basic updates are meaningful to family members, friends, or colleagues—especially when they’re timely.

• Eating soup? Research shows that moms want to know.
• Running late to a meeting? Your co–workers might find that useful.
• Partying? Your friends may want to join you.

Misschien ben ik te 'old school' of gewoon te oud, maar ik zie het nut niet. Hoewel, ik moet bekennen dat er ook hier wel krentjes in de pap te vinden zijn: ik zat wat te zappen over twitteraars (je kunt dus zien wat ze aan het doen zijn/waren en met wie ze in twittercontact staan: zo zag ik dat er zelfs een twitteraar zijn verjaardag meldde...) en las dat iemand die ik ken op weg was naar een meeting over een onderwerp dat mij toevallig aanspreekt en dat handelt over iets waar ik met InCT mee bezig ben. Zou het dan toch nut hebben...?

Nu alleen nog eens kijken wat uitgevers er eigenlijk mee zouden kunnen of moeten. Twittert u eigenlijk al?

2008: trends

Mike Shatzkin voorspelt in Publishers Weekly de trends voor 2008. Hij geeft zelf al aan dat een score van 30% voor hem voldoende zou zijn. Welke 5 trends verwacht hij (ik heb wat ontwikkelingen over specifieke Amerikaanse zaken, onder meer distributie, weggelaten):

1: e-books zullen in populariteit toenemen, waarbij hij vooral veel verwacht van de Amazon Kindle. Daarbij verwacht hij dat e-books nog wel marginaal zullen zijn op het totaal, zo’n 2%. Maar de Kindle wordt de standaard die alles bepaalt.

2: de verkoop van digitale versies van boeken aan openbare bibliotheken gaat groeien.

3: het wordt het jaar van de auteur: het gaat niet om de uitgeverij, het gaat om de auteur als merk.

4: uitgeverijen zullen vooral via gespecialiseerde websites content gaan werven: in plaats van manuscripten zullen dus vooral sites geacquireerd gaan worden. Dat betekent volgens Shatzkin wel dat uitgevers een verdienmodel voor websites moeten gaan maken

5: Gepersonaliseerde boeken wordt een trend: Shatzkin denkt dan vooral aan Kerst 2008: het cadeau voor Kerst 2008 zal een gepersonaliseerd boek zijn of een door de koper zelf samengesteld boek.

6: XML wordt dus verplicht. Zeker in het licht van voorspelling 5.

7: Apple zal de iPhone en iPod ook compatible maken voor e-books. Shatzkin verwacht dat Apple hiervoor bijvoorbeeld strategisch zal samenwerken met partijen als Barnes and Nobles om voor boeken hetzelfde te gaan bereiken als voor muziek. Daarmee zal Apple voor Amazon (zie voorspelling 1) gaan bedreigen.

8: E-books en audio kunnen en zullen via het web in combinatie verkocht gaan worden (De Kindle kan zowel tekst als geluid bevatten) en ook andere combinaties (boek en audio, boek en digitale bestanden) zullen aangeboden gaan worden.

9: het internet wordt het kanaal om te publiceren en verkopen.

10: 2008 wordt ook het jaar van het experiment: onder meer publiceren naar mobiele toepassingen, video trialers voor boeken. Shatskin definieert een experiment als volgt: een commerciële poging die ondernomen wordt zonder de overtuiging dat het succesvol zal zijn of wat het resultaat zal zijn maar met de verwachting dat de ervaring en het leren van een mogelijk falen waarschijnlijker zal zijn dan succes.

Lezen!?

Eigenlijk is de kerstvakantie wel een mooie periode om ook de vakliteratuur weer bij te houden. Maar ik moet bekennen dat me dat deze keer niet gelukt is. Ik heb wel een boek gekocht dat mijn aandacht trok en het ligt nu ook al een paar dagen op mijn bureau met de bedoeling het te gaan lezen. MIjn goede voornemen is om het boek nu snel te gaan lezen

Het gaat om het boek Media2, ontdek de kracht van crossmedia. Op de crossmedia weblog werd het aangeprezen als het eerste boek over crossmedia, dat is misschien niet helemaal juist, want als je die term intypt bij Managementboek komt er nog een boek naar boven.

Zodra ik dit boek gelezen heb, zal ik hier melden wat ik er van vond. Wellicht dat een van jullie het boek al gelezen heeft en er ook een mening over heeft: aarzel niet om de eerste te zijn die er wat over zegt. Andere leestips? Ook meer dan welkom

De nieuwe realiteit van digitale content

Dit filmpje kwam ik tgen op YouTube. Het laat zeer beeldend zien wat de impact van digitale content is op de manier waarop we content ordenen en archiveren.

Van web naar print

Een mooi berichtje op Planet Multimedia wat we overgenomen hebben bij InCT: Wikipedia gaat verschijnen in druk. Een mooi voorbeeld van de 'omgekeerde weg': van web naar print. Vanzelfsprekend wordt bij deze toepassing gebruik gemaakt van printing on demand. Doelgroep is het onderwijs: men kan zijn eigen selectie uit Wikipedia printen en ter beschikking stellen van docenten en studenten.

Het blijft aardig om te zien hoe print blijkbaar niet definitief door het web verdrongen kan worden. Een troost voor uitgevers lijkt me, maar ook een inspiratiebron: wellicht is het zinvol om niet alleen na te denken over hoe print naar het web gebracht moet worden, maar ook de tegenoverstelde weg eens af te leggen.

De toekomst van betaalde content

Door: David Huijzer

In zijn vorige blog-post stelt Antoine van den Berg dat de nieuwe prijs voor content eigenlijk een prijs per MB is (een prijs voor de hoeveelheid content dus, zonder kosten voor vermenigvuldiging en distributie).

Zijn stelling is gebaseerd op het feit dat een consument niet meer voor die distributie wil betalen en dat de consument beseft dat digitale content daardoor ook een ander prijskaartje moet/kan hebben.

Daarbij wordt mijns inziens voorbijgegaan aan een aantal zaken: Ten eerste: content heeft een intrinsieke waarde. Die kan laag zijn of hoog zijn, afhankelijk van de aard van de content en de mate van need to have/need to know voor een consument. Ten tweede: de waarde van content wordt mede bepaald denk ik door de beschikbaarheid van vergelijkbare content: als het gratis ergens anders te vinden is dan moet je als uitgever dus een meerwaarde hebben of het ook 'gratis' aanbieden. Ten derde: het digitale kanaal is niet altijd het meest geschikte. Misschien nog wel als distributiekanaal, maar misschien niet als uiteindelijk medium (men wil de content welllicht wel uitprinten).

De uitgever kan dus internet wel heel goed als distributiekanaal gebruiken, maar hoe de consument betaalt en hoeveel hangt af van een aantal randvoorwaarden. Daarnaast kan de uitgever diensten aanbieden om de content via het digitale kanaal te bezorgen maar om de content ook mogelijk te maken in andere media/dragers

Betaalde content heeft de toekomst!

door: Antoine van den Berg

Onlangs liep ik tegen een artikel van Scott Karp aan met de titel The Future of Print Publishing and Paid Content. In het artikel betoogt Karp dat er voor betaalde content nog steeds belangstelling bestaat. Dat in een tijd waarin vergratisering van content gezien wordt als de toekomst.

In het verleden was de waarde van de content en de waarde van de distributie met elkaar verweven. Nu is dat veel minder het geval. De mogelijkheid om content digitaal te verspreiden en te consumeren maakt dat de consument niet langer bereid is om voor de distributie te betalen. En de digitale beschikbaarheid van content leidt niet alleen tot een andere, goedkopere, distributievorm maar ook ander consumptie gedrag. Consumenten beseffen haarscherp dat het digitale medium een andere manier van consumeren mogelijk maakt. Volgens Karp is de totale informatieconsumptie gelijk gebleven, maar is die informatieconsumptie zelf anders. Dat pleit voor een andere wijze van aanbieden van informatie en een verdienmodel dat daarop gebaseerd is.

Karp besluit met:

Print publishing is not dead. Neither is paid content. But both need to be entirely reinvented for the digital age.

De volgende vraag is wie er dan betaald. Veel van de huidige verdienmodellen van uitgeverijen zijn gebaseerd op advertenties. Dat gaat in ieder geval op voor tijdschriften. Kennelijk weegt de besparing van de kosten op tegen het verlies van abonneés als een tijdschrift (of krant) besluit volledig online te gaan. Voor boeken zal dat waarschijnlijk niet gelden, tenzij consumenten advertenties in boeken gaan accepteren. Ik vraag me af of dat überhaupt haalbaar is. Met name in het non-fictie segment mogen we daarom verwachten dat er voor content betaald zal  blijven worden. En wat zou dan redelijk zijn?

In dat kader zouden we naar de gemiddelde prijsopbouw van een boek kunnen kijken. Er is vast wel iemand die de percentages van de prijsopbouw paraat heeft. We halen dan het deel van de prijs voor distributie (inclusief print dus) er van af. Als een boek gemiddeld uit x Mb bestaat, dan kunnen het resterende bedrag per boek delen door het aantal MB's en zo krijgen we globaal een prijs per MB. Ben benieuwd wat de prijs dan wordt.

Self publishing

Door: David Huijzer

Ik weet niet hoe het u als uitgever vergaat, maar zelfs wij worden een paar maal per maand gebeld door mensen die verhalen en gedichten hebben geschreven met de vraag: geeft u verhalen of gedichten uit? Blijkbaar is de vermelding in de Gouden Gids reden genoeg ons te bellen. Een kort bezoek aan de webiste van Letter & Geest (moet toch eindelijk eens ge-update worden) of InCT zou hen toch al antwoord gegeven moeten hebben.

Omdat Letter & Geest de toevoeging 'advies en ondersteuning bij uitgeefprojecten' heeft, neemt een groot deel van de bellers aan dat ik hen kan adviseren, ja zelfs kan ondersteunen. Dat deze diensten niet gratis zijn is blijkbaar niet bij hen opgekomen. Maar de waarheid gebiedt te zeggen dat ik deze brave mensen (hun (naieve) enthousiasme is soms hartverwamend) wel degelijk om niet verder verwijs.

Behalve de namen van wat uitgeverijen die mij te binnen willen schieten, verwijs ik ze ook altijd naar de verschillende self-publishing mogelijkheden (Gopher, mijn eigen boek, Lulu e.d.). En hoe meer ik daar over nadenk, hoe meer die vorm van uitgeven de toekomst lijkt te hebben. Het aanbod is groot genoeg, hoe groot de vraag is, is wat minder duidelijk, maar het gaat hier toch ook niet om de macht van het grote getal.

Wat is een uitgever in deze tijd? Een wezenlijke vraag lijkt me: en weer komt de vraag van aanbod-gestuurd uitgeven vs. vraaggericht uitgeven om de hoek kijken. De markt bepaalt, de uitgever faciliteert. Wat is een uitgever over vijf jaar? Een facilitator van communicatie- en informatiestromen? Een ict-bedrijf? Zo zie je maar dat een simpele vraag leidt tot dat waar we met z'n allen in het vak over na moeten denken: wie zijn we en wat doen we en voor wie? En vooral: wat is het antwoord op die vragen over vijf jaar (en over tien?)

Epic: de waarheid?

Wie kent het mooie visionaire filmpje Epic niet? (voor wie het niet kent: vooral even kijken!). Toen ik vandaag op verschillende nieuwssites het bericht zag dat Google van plan is online schijfruimte te gaan aanbieden voor documenten schoot mij dit filmpje weer te binnen: was dat niet iets zoals als de Google Grid uit Epic?

Ik speel het filmpje regematig af tijdens presentaties aan uitgevers. De vraag is altijd: waar houdt de realiteit van het filmpje op en waar begint de fictie?  Het lijkt er nu op of het filmpje de werkelijkheid aan het inhalen is.

Is er een boodschap voor uitgevers? Ik denk het wel. Kijk naar het filmpje en trek je eigen conclusies.

Bubble 2.0?

Door: David Huijzer

In de Volkskrant van vandaag staat een aardig artikel over de bedragen die tegenwoordig betaalt worden voor internetbedrijven als Facebook, Skype en Schoolbank. De bedragen die men, zelfs voor start-ups, moet betalen (of wil betalen) rijzen de pan uit. Daarmee wordt de angst voor een nieuwe internet-bubble weer reeël.

Blijkbaar rekent iedereen zich rijk aan advertentie-inkomsten. Het aardige is dat er ook nu weer realisten, Paul Molenaar van Ilse probeert alles wat conservatief te benaderen, en optimisten, Raymond Spanjar van Hyves die nog groei ziet in de advertentie-inkomsten. Het is duidelijk, het gaat om bereik en niet om de content van de sites. Het ziet er ook naar uit dat het vooral de zogenaamde web 2.0 sites zijn waar het om draait.

Wat zijn de gevolgen voor andere websites? Kunnen uitgevers die  web 2.0 niet omarmen of nog niet hebben toegepast overleven? Of zou het zo zijn dat juist de 1.0 sites van veel uitgevers minder trendgevoelig zijn dan de sociale netwerken. Misschien worden de uitgevers er niet steenrijk van, maar misschien zijn de inkomsten structureler en minder trendgevoelig. Je zou bijna denken dat dit een troostrijke gedachte kan zijn die iedere neiging om te innoveren en mee te doen met de 'grote' jongens in de kiem smoort. Wie het weet mag het zeggen...

Crossmedia Journalistiek, de kracht van samenwerking

Crossmedia in New York is een afstudeerproject van Aran Bade

Bron: Crossmedialog

Met z'n allen publiceren

Door: David Huijzer

Onderstaand berichtje plaatste ik gisteren op de website van InCT: toen ik het nog eens goed las bedacht ik me dat dit toch echt een volgende stap in publiceren is: met z'n allen een folio-product publiceren op basis van online communities. De uitgever wordt steeds meer een 'facilitator' van communicatie- en informatiestromen:

Blurb, de online uitgeefdienst voor consumenten, introduceert Community Book. Dit is de eerste hybride client/web-dienst waarmee een groep mensen gezamenlijk een boek kan maken.

Nu er op internet steeds meer social communities ontstaan, delen mensen steeds vaker digitale content met elkaar. Het is daarbij vaak lastig, om de vertaalslag van digitale content te maken naar tastbaar materiaal. Doordat Blurb het met zijn Community Book-dienst, voor zowel online als offline gemeenschappen, mogelijk maakt om een boek te maken, heeft Blurb hiermee een hele nieuwe manier van samen creëren en in contact blijven geïntroduceerd. Dit geldt zowel voor groepen consumenten als professionals.

Boeken die via de Community Book-dienst tot stand zijn gekomen, zijn te delen en voor de kostprijs of met winst te verkopen in de gratis Blurb-boekwinkel. De transactie, het transport en de klantenservice neemt Blurb volledig voor zijn rekening. De nieuwe dienst start als beta-versie met mogelijkheden voor het gezamenlijk maken van fotoboeken. Dit is de meest gevraagde service voor het maken van groepsboeken. Extra functionaliteit wordt toegevoegd als Blurb via zijn community een beter beeld krijgt van andere gewenste functionaliteit en verbeteringen.

Het journalistieke vak verandert

Door: Erik Stevens

Met de opkomst van internet en webpublishing is ook de misvatting ontstaan dat journalisten niet meer aan onafhankelijke nieuwsgaring mogen doen. Immers, zo wil de argumentatie, de lezer is centraal komen te staan (en moet ‘dus’ voorgeschoteld krijgen wat die wil) en door de mogelijkheden van interactie moet  co-creatie  en User Generated Content als fenomeen toegelaten worden.

Niets is minder waar volgens mij. Doordat er meer partijen zijn die informatie produceren, wordt van de professionele journalist/redacteur juist een onafhankelijke opstelling verwacht. Berichtgeving moet kloppen, bronnen gecheckt, invalshoeken uitgewerkt en het geheel moet ook nog boeiend gepresenteerd worden.

In die presentatie schuilt wel een grote verandering. Daar waar redacteuren gericht waren op het geschreven woord, wordt nu een multifunctionaliteit verwacht die andere vaardigheden vereisen. De redacteur moet items kunnen filmen en dus ook monteren, hij of zij moet zelf kunnen presenteren en begeleidende teksten kunnen inspreken. En als het bericht geschreven wordt, moet een boeiend verslag in maximaal 500 woorden kunnen worden gemaakt.

Verre toekomst? Nee, kijk maar naar voorbeelden als Bright.nl of VI.nl waar multifunctionaliteit al tot norm is verheven. Bij Voetbal International bijvoorbeeld werd tot voor kort van de schrijvende redacteuren smeuïge en meeslepende verhalen over wedstrijden en ontwikkelingen bij clubs verwacht. Nu naast het blad ook de site in belang is toegenomen, heeft de achterban (abonnees en andere geïnteresseerden) behoefte aan andersoortige content. Nu acteren zij regelmatig als presentator in filmitems en hebben zij naast blocnote en videocamera in hun ransel.

Kortom, multimedialiteit wordt wel de norm, maar onafhankelijkheid blijft nog altijd de basis.

De lastige klant

Door: David Huijzer

Toen we aantal maanden geleden besloten dat 'de klant' of 'de relatie met de klant' het thema zou zijn van InCTspiratie 2007 was dat besluit vooral ingegeven door het feit dat wij vonden dat de uitgeverij eigenlijk geen relatie met de klant had. Vreemd genoeg zijn veel ontwikkelingen, niet alleen in en om de uitgeverij, maar in de maatschappij in zijn geheel veroorzaakt door een veranderende positie van de klant cq. consument.

Wij waren overtuigd van het belang van dit thema. Termen als web 2.0, sociale netwerken, user generated content, prosumer, publishing on demand e.d. waren, en zijn, buzz-woorden. Dat het voor uitgevers moeilijk is om zijn klant een plaats in het uitgeefproces te geven is niet verwonderlijk. Eeuwenlang was de uitgever degene die bepaalde wat de consument aan informatie kreeg en in welke vorm. Die historie, waarin wij allemaal ook opgevoed zijn, schudt je niet zomaar van je af.

Een mooi voorbeeld kwam ik tegen toen ik onlangs een verhaal hield voor een groep uitgevers. De pointe van mijn verhaal was dat uitgevers toegevoegde waarde moeten creeëren en dat klanten/consumenten de enige zijn die kunnen bepalen of er sprake is van toegevoegde waarde. Ik dacht een open deur in te trappen, maar mijn gehoor bleek daar in het geheel niet van overtuigd. Termen als kwaliteit, journalistieke onafhankelijkheid (sic!) en relevantie van informatie werden gebruikt om aan te geven dat de klant/consument niet in staat is zijn eigen informatie te creeëren, te kiezen of de waarde ervan te bepalen.

Mijn gehoor bleek het 'aanbod-denken' nog steeds zeer hoog in het vaandel te hebben. De slag naar 'vraag-gericht aanbieden van informatie' bleek nog erg ver weg, laat staan dat de consument zelf zou kunnen bepalen of creeëren. De keuze voor het thema van InCTspiratie bleek daarmee terecht: wij als uitgevers moeten nog veel leren over hoe we de klant/consument in het proces opnemen.

Natuurlijk wil ik niet roomser dan de paus zijn, ook wij bij InCT moeten nog een lange weg gaan om deze omkering geheel te realiseren. Daarom waren de lezingen vorige week dinsdag ook voor ons inspirerend en leerzaam. Nu is het zaak om er concreet mee aan de slag te gaan!

Uitgevers en workflows

Door: Peter Luit

In mijn eerste bijdrage voor deze nieuw opgezette weblog, wil ik het vooral hebben over de publicatie processen van uitgevers.

Veel uitgevers hebben hun focus weliswaar gericht op adverteerders, relevantie, crossmedia en user generated content, maar vaak zijn de interne publicatie processen niet of nauwelijks ingericht op deze gelijktijdige innovaties vanuit de markt.
Het idee dat de behoefte aan deze innovaties bij de lezers groot zou zijn, is veelal de drijfveer technologie tegen technologie aan te plakken, waardoor vaak redactionele uitgangspunten nauwelijks in de processen te behalen zijn.

Ik spreek dan vooral over de vele kleinere uitgevers, die op zichzelf al genoeg moeite hebben met het automatiseren van de processen voor de papieren uitgaven. Meer dan eens word ik geconfronteerd met verouderde productie- systemen en processen. Als de redactionele ambities dan toenemen, worden vaak onbedoeld keuzes gemaakt die op langere termijn niet voldoen aan de nieuw gestelde eisen.

Uitgever, redactie en ICT zijn in dergelijke bewegingen niet bepaald elkaar verlengde. Het onderlinge begrip voor primaire- en secundaire processen is er dan vaak niet.
Gelukkig zijn er ook vele uitstekende voorbeelden te noemen, waarin het allemaal heel goed gaat. Het heeft dus heel veel te maken met de onderliggende communicatie cultuur binnen een uitgeverij.

In feite niet veel nieuws onder de zon. Maar de druk op de resultaten vanuit het papieren medium wordt volop gevoeld. Uitgevers moeten innoveren in meerdere media kanalen en interactie. Dat is relatief nieuw. Maar kansrijk is het wel. Uiteindelijk maken uitgevers content voor doelgroepen. Daar zit vooral hun kracht. De interne cultuur ombuigen doe je dus niet door een ICT'er neer te zetten naast uitgever en redactie. Daarvoor zijn de functies te verschillend. De uitgever en de redacteur zullen zichzelf ook moeten ombuigen naar de nieuwe 2.0 beweging. Het formuleren van een redactionele formule 2.0 voor een titel is dan een goed begin, voordat een ICT'er dan zomaar wat technologie aan elkaar gaat knopen.