Door: David Huijzer
Ik weet niet hoe het u als uitgever vergaat, maar zelfs wij worden een paar maal per maand gebeld door mensen die verhalen en gedichten hebben geschreven met de vraag: geeft u verhalen of gedichten uit? Blijkbaar is de vermelding in de Gouden Gids reden genoeg ons te bellen. Een kort bezoek aan de webiste van Letter & Geest (moet toch eindelijk eens ge-update worden) of InCT zou hen toch al antwoord gegeven moeten hebben.
Omdat Letter & Geest de toevoeging 'advies en ondersteuning bij uitgeefprojecten' heeft, neemt een groot deel van de bellers aan dat ik hen kan adviseren, ja zelfs kan ondersteunen. Dat deze diensten niet gratis zijn is blijkbaar niet bij hen opgekomen. Maar de waarheid gebiedt te zeggen dat ik deze brave mensen (hun (naieve) enthousiasme is soms hartverwamend) wel degelijk om niet verder verwijs.
Behalve de namen van wat uitgeverijen die mij te binnen willen schieten, verwijs ik ze ook altijd naar de verschillende self-publishing mogelijkheden (Gopher, mijn eigen boek, Lulu e.d.). En hoe meer ik daar over nadenk, hoe meer die vorm van uitgeven de toekomst lijkt te hebben. Het aanbod is groot genoeg, hoe groot de vraag is, is wat minder duidelijk, maar het gaat hier toch ook niet om de macht van het grote getal.
Wat is een uitgever in deze tijd? Een wezenlijke vraag lijkt me: en weer komt de vraag van aanbod-gestuurd uitgeven vs. vraaggericht uitgeven om de hoek kijken. De markt bepaalt, de uitgever faciliteert. Wat is een uitgever over vijf jaar? Een facilitator van communicatie- en informatiestromen? Een ict-bedrijf? Zo zie je maar dat een simpele vraag leidt tot dat waar we met z'n allen in het vak over na moeten denken: wie zijn we en wat doen we en voor wie? En vooral: wat is het antwoord op die vragen over vijf jaar (en over tien?)

Afgelopen maandagmiddag werd Youp gepresenteerd. Volgens van 't Hek een eenmalige 'grap' in een oplage van 100.000 exemplaren, geen advertenties en 176 pagina's dik.


Laatste reacties